Μέλι και γύρη…

Είναι καιρός που δεν ανησυχώ

κι όλα τα δύσκολα, νομίζω, έχουν περάσει.

Ήρθε η ελπίδα κι άραξε μ’ ένα δικό της φως

και την γαληνή έφερε μες το καραβοστάσι.

Ένα μικρούλι, νιούτσικο μωρό,

που κάνει τη ζωή μου πανηγύρι

και κάθομαι το βλέπω κι απορώ,

έτσι στην κούνια του αθώο που εχει γύρει.

Αναθεώρησα και ιδέες μα και πράξεις.

Όλα τα θέλω διάβηκαν και πάνε. 

Κι έμειναν οι Αγγέλοι στις επάλξεις

κι οι μάγισσες για να του τραγουδάνε.

Κι εγώ γιαγιά σε δύσκολο καιρό,

εύχομαι οι καιροί να ‘ναι μέλι και γύρη.

και κάθομαι το βλέπω κι απορώ,

έτσι στην κούνια του αθώο που έχει γύρει.